ZVC Veenendaal kwam met veel ambitie naar Naarden om de nacompetitie veilig te stellen. Met maar liefst dertien man reisden de Veenendalers af naar De Lunet. In tegenstelling tot de heenwedstrijd was Adelaars, op David na, nu wel compleet. Bob keerde terug en ook Richard van het tweede sloot aan. Na een onverwacht spannende slotfase bleven de drie punten uiteindelijk toch in Naarden.

Adelaars-muur en voorsprong voor rust

Waar Veenendaal in de heenwedstrijd eenvoudig kansen wist te creëren, liep het nu tegen een ouderwetse Adelaars-muur aan. In de omschakeling voetbalde de thuisploeg zich juist naar enkele gevaarlijke plaagstootjes. De ban werd gebroken door Julian, die na een schitterende worp van Emile de bal achter de uitkomende keeper kopte.

De jonge ploeg uit Veenendaal werd onrustig en voerde de druk op, maar onder leiding van Bob werd de nummer vijf van de ranglijst helemaal weggetikt. Hoe hard de tegenstander ook werkte, ze kwamen er nauwelijks aan te pas. Toen Bob na een prachtige aanval de keeper omspeelde en vervolgens ook nog Danny in staat stelde om in het lege doel te scoren, stond het al 2-0.

Veenendaal bleef met hun ruime selectie vooruit druk zetten, maar echte kansen bleven uit. Adelaars had via Richard misschien zelfs al op 3-0 kunnen komen. Met een comfortabele 2-0 voorsprong werd de kleedkamer opgezocht.

Onrust in de rust, vuur na hervatting

In de rust werd de bank van Adelaars verrast door de scheidsrechter, die klachten had gekregen van de tegenstander. Bob zou niet op het wedstrijdformulier staan en er zouden bovendien meer spelers meedoen die men niet herkende van de heenwedstrijd. De ploeg van Kurt en Henk was woedend en begon daardoor extra gemotiveerd aan de tweede helft.

De eerste zes minuten na rust waren misschien wel de beste van het seizoen. Opnieuw onder aanvoering van uitblinker Bob werden de Veenendalers volledig weggespeeld. Jones maakte op aangeven van Danny de 3-0, waarna Richard en Danny na geniale passjes van Bob de 4-0 en 5-0 binnenschoten.

Van controle naar chaos

Adelaars leek het duel vervolgens al beslist te hebben, maar liet Veenendaal te eenvoudig de eerste treffer maken. Dat doelpunt werd door de bezoekers gevierd met een gele kaart, nadat Emile hard werd neergehaald om snel de bal terug te pakken. Adelaars speelde het overtal goed uit en Bob maakte op aangeven van Richard de 6-1.

Daarna greep Veenendaal naar hun laatste strohalm, waarbij hun doelman opvallend goed bleek te kunnen meevoetballen. In deze fase werd duidelijk dat de ervaring van David werd gemist. Ook moet worden toegegeven dat de ploeg uit Veenendaal liet zien veel op een overtal te hebben getraind, want met nog tien minuten op de klok stond het ineens 6-5.

Beslissing en frustratie

Gelukkig maakte de coach van Veenendaal daarna een onbegrijpelijke keuze door de keeper te wisselen voor een veldspeler. Het overtalspel werd daardoor minder gevaarlijk en Garrett profiteerde optimaal door de bal vanaf eigen helft in het lege doel te schieten.

De frustratie nam vervolgens de overhand bij Veenendaal. Na een schermutseling met Garrett kregen de bezoekers opnieuw geel. Waarom Garrett zelf ook een gele kaart kreeg, is nog altijd onduidelijk. Adelaars profiteerde van de ruimte en maakte via Bob (Emile) vervolgens de 8-5. De wedstrijd was daarmee beslist, al scoorde Veenendaal nog wel de 8-6.

In een laatste wanhoopspoging probeerde de tegenstander nog dichterbij te komen, maar een schot van eigen helft werd door een speler met de hand uit het doel geslagen. De daaropvolgende penalty werd door Danny binnengeschoten, waardoor het vlaggenschip de wedstrijd uiteindelijk met 9-6 won.

Alfaman en slotreflectie op het seizoen

Na afloop werd Garrett Jones uitgeroepen tot Alfaman van het jaar. Voor onze penningmeester was het even slikken om na Danny ook een tweede oud-Huizer deze prijs te moeten geven, maar deze sportieve speler heeft zich na een zware eerste seizoenshelft sterk gerevancheerd in de tweede helft van het seizoen. Daarmee liet hij duidelijk zien een belangrijke kracht voor het vlaggenschip te zijn.

Het was een zwaar seizoen. De ploeg beschikte over zes vaste spelers, die stuk voor stuk ontzettend betrouwbaar waren. Daarnaast kon de club opnieuw bouwen op de inzet van de nodige gastspelers. Het is mooi om te zien dat er in de breedte van de club genoeg kwaliteit aanwezig is om het vlaggenschip uit de brand te helpen.

Soms was het hard werken om steeds weer een sterke selectie op de been te brengen, maar met tien overwinningen en een doelsaldo van exact nul heeft Adelaars opnieuw laten zien een stabiele hoofdklasser te zijn. Hopelijk kan de selectie in de komende weken verder worden versterkt, zodat Adelaars ook in het seizoen 2026/2027 weer een stabiele hoofdklasser zal zijn.