Soms moet je als team vooral blij zijn dat er genoeg mensen op het veld staan om te mogen beginnen. Dat was deze avond in Huizen wel het understatement van de week voor Adelaars 6, dat op bezoek ging bij AH '78. Liefst zeven spelers hadden zich afgemeld, en Gerrit was de dagen ervoor in de weer als een soort crisismanager om de selectie uberhaupt rond te krijgen.
Van de vaste kern waren uiteindelijk alleen Marcel, Gerrit en Rafaël inzetbaar. Koen deed dapper mee in de warming-up ondanks een blessure, maar moest uiteindelijk toch afhaken. Het was duimen en bidden tot Gerrit, die blijkbaar in elke uithoek van de regio nog wel iemand kent, alsnog Michael, Luka en Lesley bereid vond om in te vallen. Daarmee stond er een team, al was het er een dat nog nooit eerder zo had samengespeeld.
Of de zaalvoetbalgoden een zwak hebben voor noodteams is maar de vraag, want de pech sloeg al vroeg opnieuw toe. Gerrit, net klaar met zijn belrondje, raakte na een paar minuten zelf geblesseerd. Met de bank nu helemaal leeg restte er niets anders dan doorbijten met wie er nog stond.
ADELAARS 6 SCOORT EROP LOS BIJ AH '78
Wat volgde was een avond waarin de improvisatie alleen maar beter werd. Adelaars 6 ging met een 1-2 ruststand de kleedkamer in bij AH '78 en bouwde dat in de tweede helft uit tot een eindstand van 2-9. Vooral Michael en Marcel, de invaller en de blijver, waken de aanvalsmotor van de avond en staken geregeld hun neus aan het venster, zoals dat heet wanneer je gewoon lekker voor het doel opduikt.
Michael bleek de absolute smaakmaker met vier treffers, een knappe prestatie voor iemand die waarschijnlijk nog moest wennen aan zijn nieuwe shirt. Luka, ook pas voor het eerst in dienst van Adelaars 6, scoorde twee keer en bewees meteen zijn waarde als noodoplossing. Rafaël, een van de weinige overgebleven vaste waarden, was eveneens tweemaal trefzeker, en Marcel maakte de reeks compleet met een treffer. Met zoveel doelpunten van spelers die elkaar amper kenden, mag je spreken van een avond waarop chemie blijkbaar ook binnen een paar minuten kan ontstaan.
EEN MOLUKS RITUEEL NA AFLOOP
Na de wedstrijd kreeg de avond nog een bijzonder vervolg. Gerrit, ondanks zijn blessure nog altijd de spirituele aanvoerder van de avond, nam het initiatief tot een moluks ritueel om dankbaarheid te tonen voor verbondenheid en broederschap. Ondanks de ruime overwinning heerste er in de kleedkamer vooral stilte en nederigheid, met als rode draad dankbaarheid voor wat er die avond was gebeurd.
Tradities, verre verwanten en een ontketende Michael kwamen samen, compleet met een sfeer die deed denken aan een sterrenfestival in de Lunet. Het was, kortom, niet alleen een avond van voetbal, maar ook een avond van verbinding.
Als een team met drie eigen spelers en een geblesseerde aanvoerder nog altijd met 2-9 wint bij AH '78, zegt dat vooral iets over de kwaliteit van de invallers die Gerrit uit zijn netwerk wist te toveren. Voor Adelaars 6 is dit een avond om te onthouden, al was het maar omdat niemand had durven voorspellen dat het zo zou aflopen.