Winnen is winnen, en dat deed Adelaars tegen Dynamo. Maar de weg naar de 5-4 overwinning in Naarden was er eentje vol zelf gecreëerde hobbels, bijna-blunders en uiteindelijk één fenomenale reddingsactie op de drempel van de slotminuut.

Want makkelijk, nee, makkelijk maakte de ploeg het zichzelf allerminst. Een slappe start leverde binnen de kortste keren een 0-2 achterstand op tegen Dynamo, het soort begin waarbij je als supporter alvast je jas dichtknoopt en je voorbereidt op een lange avond.

Gelukkig bestaat Adelaars ook uit spelers die denken: dat kan beter. En dat bleek.

JIMI TREKT ADELAARS UIT HET DAL TEGEN DYNAMO

Van die 0-2 bleef uiteindelijk weinig over. Jimi, wiens snelheid inmiddels te boek staat als een ongekend wapen binnen de selectie, bracht de stand met drie treffers in rap tempo recht. Eerst op aangeven van Richard, daarna op een voorzet van Simon, en vervolgens helemaal op eigen kracht voor de 3-2. Rutger maakte het plaatje compleet door, wederom bediend door Richard, de 4-2 binnen te schieten. Met die marge ging Adelaars de rust in, en de inzender van dit verslag noemt die voorsprong zelfs nog 'een milde afspiegeling' van wat er op de vloer te zien was.

DYNAMO VECHT TERUG, RUBEN WORDT GEPASSEERD

Na rust veranderde het spelbeeld. Adelaars ging over op counteren, maar liet de kansen die daaruit ontstonden liggen. Dynamo rook bloed na de aansluitingstreffer op 4-3, en kreeg weer hoop in de wedstrijd. Vlak voor tijd kwam de muur genaamd Ruben voor één keer niet op tijd om de deur dicht te houden, waardoor de bezoekers langszij kwamen: 4-4. De spanning in de zaal was compleet terug.

RICHARD MIST PENALTY, SIMON REDT DE AVOND

In de laatste minuut leek Richard de held van de avond te worden. Hij versierde een strafschop, nam hem zelf, en schoot vervolgens keurig naast. Een gemiste kans die de wedstrijd richting een gelijkspel had kunnen duwen.

Maar zaalvoetbal is een rare sport, en Dynamo had de doelman al naar voren gehaald voor de laatste aanval. In de daaropvolgende tegenaanval veroverde Simon de bal op eigen helft, trof een leeg doel en bezorgde Adelaars alsnog de volle buit. De punten bleven, tegen de stroom van de slotfase in, in Naarden.

Een broodnodige en verdiende zege, zo valt te lezen in de kleedkamer, al had niemand het zichzelf makkelijk hoeven maken. Met dit soort slotminuten blijft het in ieder geval nooit saai bij Adelaars, en dat is op zich ook een soort traditie om te koesteren.