Adelaars houdt met zes man DOS 2 op 2-2

Het auteursrecht voor alle foto's op zvvadelaars.nl is eigendom van ZVV Adelaars. Gebruik zonder toestemming is niet toegestaan. © ZVV Adelaars.

Op transferdeadlineday sloeg Adelaars nog genadeloos toe. Nadat Max en Niels op het laatste moment afhaakten, werd Nigel binnengehengeld zonder medische keuring en zonder ingewikkelde onderhandelingen: gewoon mee naar Maarssen. Zo trok Adelaars 1 uiteindelijk met een riante selectie van zes man richting DOS 2, klaar voor een middag zaalvoetbal waarin improvisatie het codewoord zou worden.

De technische staf liet zich door alle personele wissels niet gek maken. Coach Henk en assistent David bleven kalm, schoven spelers heen en weer waar nodig en toonden zelfs enige durf door keeper Emile met regelmaat mee naar voren te sturen. Met slechts één wisselspeler tot de beschikking moest er immers creatief worden omgesprongen met de energie die er nog was.

Wie dacht dat een krappe selectie zou leiden tot een kopje-onder-wedstrijd, kwam bedrogen uit. Adelaars begon uitstekend en hield tot diep in de tweede helft stand tegen een DOS 2 dat op papier over meer wissels beschikte, maar in de praktijk vooral tegen een muur van wilskracht opliep.

ADELAARS 1 BEGINT STERK TEGEN DOS 2

De beste kansen in de eerste helft waren voor Adelaars. Garrett gaf na amper een minuut al het goede voorbeeld en zag zijn inzet op de paal ketsen. Daarna bleek de op het oog wat plompe doelman van DOS over verrassend goede reflexen te beschikken, en bleef de voorsprong voor Adelaars uit.

Toch kwam DOS op 1-0. Danny werd neergehaald op een plek waar een vrije trap op zijn plaats leek, maar die bleef uit. DOS kon daardoor in overtal op Emile afstormen. Eén redding, twee reddingen, maar bij de derde poging moest ook hij zich gewonnen geven.

Adelaars liet zich niet van de wijs brengen. Danny zorgde, aangespeeld door Julian, voor de verdiende gelijkmaker. Van afstand stuurde hij de bal keurig in de lange hoek: 1-1, en de ruststand was een feit.

DOS 2 DRUKT DOOR, EMILE HOUDT ADELAARS OVEREIND

Na rust draaide het spelbeeld volledig om. DOS kreeg meer grip op de wedstrijd en het was nu vooral Emile die met de ene na de andere redding zijn ploeg op de been hield. Uiteindelijk moest hij, na opnieuw een rebound, toch buigen: 2-1 voor DOS.

Het antwoord van Adelaars liet gelukkig niet lang op zich wachten. Danny verscheen alleen voor de keeper en deed eigenlijk alles goed, behalve scoren. Gelukkig viel de bal voor de voeten van Julian, die wel precies wist wat er van hem verwacht werd: 2-2.

OVERLEVEN EN EEN OMSTREDEN SLOTMINUUT

Daarna werd het vooral overleven, meters maken en de tank helemaal leegrijden. Danny pakte tussendoor nog een gele kaart, tot verrassing van werkelijk niemand, maar Adelaars bleef overeind staan tegen een DOS 2 dat bleef aandringen.

En toen kwam de laatste minuut. Jones werd in het strafschopgebied overduidelijk gehaakt, een penalty zo helder als glas. De scheidsrechter koos echter voor een geheel eigen interpretatie van het spelregelboek, vrij vertaald neerkomend op: als de keeper de penalty toch waarschijnlijk stopt, hoef je hem ook niet te geven. Daar viel weinig tegenin te brengen. We beschouwen het maar als een door de arbitrage voorkomen teleurstelling.

Na het laatste fluitsignaal stond er 2-2 op het scorebord. Met slechts zes man, één wissel en een enorme hoeveelheid geleverde energie mag dat gerust een bijzonder knappe prestatie heten. Man van de wedstrijd werd niet toevallig Emile, die de score met zijn reeks reddingen in leefbare proporties hield.

Een punt bij DOS 2 met een noodgedwongen minimale selectie voelt bijna als winst. Als Adelaars deze veerkracht kan vasthouden richting de volgende wedstrijden, dan mag de rest van de competitie zich schrap zetten, al zal er dringend iemand achter de telefoon moeten kruipen om de spelersgroep weer op volle sterkte te krijgen.