Er zijn avonden waarop het beter is niet te veel woorden vuil te maken aan wat er op het veld gebeurde. Vrijdag 21 maart was zo’n avond. In de benauwde sporthal van het Caland Sportcentrum te Amsterdam-West, waar de lucht zwaarder leek dan het scorebord, werd Adelaars 1 met 10-5 opgerold door Ara Cora Kingdom 2.

De uitslag had nog hoger kunnen uitvallen. Of lager, als de keeper van Kingdom wat minder met zijn hoofd bij zijn side hustle als dansleraar was geweest. Maar de nederlaag was terecht. Onontkoombaar zelfs.

Vogel zonder vleugels

Het vlaggenschip miste zijn vleugels. Emile, onze vaste doelman, was niet aanwezig. Oorzaak: een te mooi geprijsde vakantie richting Egypte, geboekt bij een inmiddels gesloten zaak aan de Naarderstraatweg in Huizen. Wie Huizen kent, weet dat je daar zelden zonder kleerscheuren uitkomt.

Danny, onze pitbull, volgde Emile’s voorbeeld. “Goedkope vakanties bij jou in het dorp? Ik kom eraan,” en nog voor Kurt goed en wel begreep wat er gebeurde, zat ook Danny met zijn hoofd in een all-inclusive resort. Geen Emile. Geen Danny. Geen ruggegraat.

De oplichter die scoorde

Volgens de KvK was de eigenaar van de mysterieuze reiswinkel ene Nabil Hammi. En jawel, dat was de man die in Amsterdam op het veld het tempo bepaalde, het spel verdeelde, en onze mannen tot wanhoop dreef. Een betere oplichter bestaat er niet: eerst onze defensie verzwakken, dan zelf uitblinken.

Spelbeeld: als zand in een storm

De wedstrijd begon stroef en werd nooit beter. Kingdom kwam op 5-1, alleen David wist iets terug te doen. Toen de 6-1 viel, besloot coach Kurt de noodrem te trekken: vliegende keeper. Het werkte kort. Ferry tikte de 6-2 binnen op aangeven van David, maar direct daarna viel de 7-2.

Toch kwam er nog een sprankje hoop. Bob, die zich de laatste weken nadrukkelijk meldt bij het goal-gettersgilde, scoorde tweemaal: eerst op aangeven van Ferry (7-3), daarna via David (7-4). De 7-5 hing in de lucht, maar miste net het net.

Kingdom maakte daarna koelbloedig gebruik van de ruimte. Met twee droge knallen van eigen helft viel de 8-4 en 9-4. Zelfs met vijf man tegen vier speelde Adelaars soms als drie tegen zes.

Een man met stemmingswisselingen

Zaid Belmahdi, speler van de thuisploeg, viel op door zijn gedrag. Joelen, natrappen, vreemde opmerkingen. “Hij is bipolair,” aldus een medespeler. Het klonk als een diagnose en een verontschuldiging tegelijk. Adelaars liet zich er niet door provoceren, maar het paste bij de rommelige avond.

De cijfers spreken

In de slotfase vielen er nog twee doelpunten: eerst de tiende treffer van Kingdom, daarna Ferry die na een fraaie pass van Rayvano de eindstand op 10-5 bepaalde. Het was het soort doelpunt dat alleen op papier telt.

Licht in de duisternis

En toch is er goed nieuws. Dankzij de uitslagen op de andere velden is Adelaars 1 definitief veilig. Voor het elfde seizoen op rij speelt het vlaggenschip van de Gooise zaalvoetbalclub in de hoofdklasse.

Wat rest is trots. En opluchting. Want zelfs in een sporthal in Nieuw-West, ver weg van het vertrouwde Naarden, ver weg van de kalmte van de Vesting, blijkt de Adelaar veerkrachtig genoeg om niet te vallen — hoe vaak hij ook uit het net moet vissen.